จุดกำเนิดรสล้ำ

ที่เมืองเจี่ยยู่กวน รสชาติที่ซับซ้อนซ่อนอยู่ในเนื้อไขสันหลังลูกแกะเสียบไม้ย่าง ส่วนที่ทุ่งหญ้ากานเจีย คนเลี้ยงแกะมักยัดเนื้อแกะใส่ในกระเพาะพร้อมกับถ่านหินร้อนๆ

รากลิลลี่ที่ผ่านหลากหลายกรรมวิธีทั้งอบ นึ่ง และผัด ช่างหวานและหอม ส่วนกลีบดอกก็นำมาคลุกกินหรือโรยหน้าบะหมี่ขาว

จากเมืองหลินเซียถึงระเบียงเหอซี ผู้คนนำเครื่องในแกะมาผัดในกระทะ ยัดไส้และห่อด้วยเยื่อไขมันที่เรียกว่า "ร่างแห"

ที่เมืองอู๋เหว่ย ชาวสวนแตงโมชอบกินขนมปังที่อบจากเมล็ดลินินตากแห้ง ส่วนน้ำมันเมล็ดลินินก็ยังใช้เป็นน้ำมันพืชทำขนมไหว้พระจันทร์ตำรับหยงเติ้งที่มีกลิ่นหอมเป็นเอกลักษณ์

บัควีตที่ปลูกแถบที่ราบสูงหลงตงนำมาใช้ทำวุ้นเส้น ผสมแป้งแพนเค้ก และทำกวากวาสำหรับของคาวที่เป็นมื้อเช้ายอดนิยมของเทียนฉุ่ย

ซุปเนื้อที่เคี่ยวอย่างอดทนคือจิตวิญญาณของก๋วยเตี๋ยวเนื้อเส้นทำมือหลานโจว อาหารแสนคุ้นเคยเพื่อนักชิมที่โหยหารสชาติของบ้าน

กลูเตนข้าวสาลีที่ผ่านการนึ่ง ตากแห้งและหั่นเป็นชิ้นๆ ใส่เป็นเครื่องในน้ำซุปเพื่อดูดซับและกักเก็บรสชาติของซุปเนื้อชนิดต่างๆ ไว้

ส่วนผสมที่ขาดไม่ได้เลยในเมนูไข่ปลากระบอกและหม้อไฟเจียงสุ่ย ก็คือซุปสีขาวที่เกิดจากการหมักผักชนิดต่างๆ อย่างเอ็นไดว์ ขึ้นฉ่าย แคร์รอต หรือกะหล่ำปลี

ตั้งแต่หลานโจวถึงอู๋เหว่ย รสนิยมการกินเนี่ยงผีหรือแป้งเหนียวหนึบที่มักกินคู่กับงา แตงกวา และน้ำมันพริกนั้นแตกต่างหลากหลาย

ติงสีขออวดวิธีการกินมันฝรั่งที่ไม่ซ้ำกันถึง 30 แบบ ไม่ว่าจะฝาน บด หรือทำเส้นก๋วยเตี๋ยวผัดกับหมู ไม่ก็ตุ๋นซอสเผ็ด