วะวะวะวะแวมไพร์กับนายเวอร์จิ้น เล่ม

แวมไพร์ตนหนึ่งมาทำงานในโรงอาบน้ำ โดยหวังว่าจะได้ดื่มเลือดของริฮิโตะ ลูกชายเจ้าของกิจการที่ยังเวอร์จิ้น ส่วนริฮิโตะเองรู้สึกกังวลหลังตกหลุมรักในวันแรกที่ไปโรงเรียน

รันมารุกลัวว่าตัวเองอาจเผลอไปทำให้อาโออินึกชอบริฮิโตะโดยไม่ตั้งใจ ส่วนริฮิโตะมีโอกาสคุยเล่นกับอาโออิหลังเลิกเรียนในวันต่อมา แต่ไม่นานก็เกิดเรื่องขึ้น

หลังจากช่วยอาโออิได้แล้ว รันมารุผู้หิวโหยก็พยายามอดกลั้นความอยากกินเธอ ต่อมาไม่นาน ริฮิโตะเดินทางมาถึงและเข้าใจผิดเรื่องบางอย่าง

แฟรงเกนแสดงความชื่นชมต่อรันมารุ ที่มอบหมายหน้าที่ให้เขาปกป้องริฮิโตะ หลังจากนั้นแฟรงเกนก็ตามทั้งคู่กลับไปที่บ้านทัตสึโนะ เพื่อกินมื้อค่ำด้วย

ซากาโมโตะ ครูของริฮิโตะ ซึ่งเป็นนักล่าแวมไพร์สายลับที่มีบรรพบุรุษผู้โด่งดัง ล่วงรู้ว่ารันมารุ ศัตรูตัวฉกาจของเขา อาศัยอยู่กับครอบครัวทัตสึโนะ

ขณะที่ซากาโมโตะบอกรันมารุถึงเหตุผลที่ขอร้องแบบไม่คาดฝัน ริฮิโตะก็เดินเข้ามาหาพวกเขาแบบงุนงง ต่อมา รันมารุเปิดเผยถึงสาเหตุที่บรรพบุรุษของซากาโมโตะเสียชีวิต

ที่โรงอาบน้ำโคอิโนยุ ทั้งแฟรงเกนและซากาโมโตะต่างพยายามทำให้แผนของตัวเองสำเร็จ โดยหว่านล้อมให้ริฮิโตะสารภาพความในใจต่ออาโออิ

เด็กสาวสุดแกร่งอย่างคาโอรุ รู้สึกหลงเสน่ห์ความน่ารักของริฮิโตะ แต่เมื่อเอาผ้าเช็ดหน้าที่เขาให้ยืมไปคืน เธอก็ยังไม่สามารถลดกิริยาท่าทางโผงผางลงได้

หลังจากเผชิญหน้ากับพ่อของคาโอรุ รันมารุก็พยายามดื่มเลือดของคาโอรุ ทว่าเขากลับไม่ชอบการแต่งหน้าของเธอ และทำให้ฉุกคิดถึงบางสิ่ง

ครูซากาโมโตะบอกรันมารุว่าถูกแวมไพร์ทำร้ายที่โรงเรียน และหลังจากเรียนซ่อมเสริมตอนกลางคืนเสร็จ แฟรงเกนและคาโอรุก็เจอเข้ากับแวมไพร์ที่ท่าทางดูเหมือนเด็กหนุ่ม

เมื่อนึกถึงริฮิโตะ รันมารุก็มีพลังใจในการต่อสู้กับศัตรูที่ร้ายกาจอย่างนากาโยชิ แล้วทันใดนั้นเองคาโอรุก็ปรากฏตัวพร้อมอาวุธทำมือแบบตามมีตามเกิด

รันมารุขอให้พ่อของริฮิโตะอนุญาตให้นากาโยชิมาอยู่ที่อะพาร์ตเมนต์หลังโรงอาบน้ำ ส่วนนากาโยชิก็รู้สึกมีไฟขึ้นมา และประกาศว่าเขาหลงรักคาโอรุเข้าอย่างจัง