สาวลืมแว่นแสนวุ่นละมุนรัก

วันหนึ่ง มิเอะจัง สาวแว่นที่โคมุระแอบชอบลืมสวมแว่นมาโรงเรียน หนุ่มขี้อายอย่างเขาก็เลย คว้าโอกาสนี้คอยช่วยเหลืออยู่ใกล้ๆ

มิเอะลืมแว่นตาอีกแล้ว การเสิร์ฟสตูให้เพื่อนร่วมชั้นจึงเป็นงานยาก ต่อมา เธอทำให้โคมูระประหลาดใจด้วยการขอข้อมูลติดต่อของเขา

โคมุระยืนมองตอนอาซุมะ หนุ่มป๊อปประจำห้องมาช่วยมิเอะหาของ ต่อมา มิเอะเจอจดหมายรักที่เขียนถึงอาซุมะ เธอจึงนำไปส่งให้เขา

มิเอะข้อเท้าแพลงในคาบเรียนพละ โคมุระจึงพาไปที่ห้องพยาบาล แล้วโคมุระก็นึกอยากเห็นตอนมิเอะหัวเราะ

โคมุระออกไปทำธุระนอกบ้านในช่วงก่อนถึงวันวาเลนไทน์ และบังเอิญเจอกับมิเอะที่มาทำธุระเหมือนกัน ทั้งคู่จึงชวนกันไปเลือกซื้อของ

เปิดเทอมแรกของชั้นมัธยมสาม โคมุระกับมิเอะได้อยู่ห้องเดียวกันอีกครั้ง แต่น่าเสียดายที่ทั้งคู่ไม่ได้นั่งข้างกัน

เมื่อมิเอะลืมแว่นตาไว้ที่โรงเรียน โคมุระจึงนำติดตัวกลับบ้านเพื่อความปลอดภัย แต่การเก็บของสำคัญของเธอไว้กลับทำให้เขารู้สึกกังวลอย่างบอกไม่ถูก

มิเอะต้องโทรหาโคมุระกลางดึกอย่างเลี่ยงไม่ได้ / ตัดภาพมาที่โรงเรียน โคมุระเห็นเพื่อนร่วมชั้นกำลังจะสารภาพความในใจกับอาซุมะ

เช้าวันทัศนศึกษา มิเอะหกส้มจนทำให้แว่นหัก จึงต้องใส่แว่นสำรองที่เตรียมมา แต่มันเป็นแว่นเก่าที่ไม่ช่วยให้เธอมองชัดเจนขึ้นเลย

โคมุระเริ่มกังวลว่า เพื่อนร่วมชั้นจะมองความสัมพันธ์ของเขากับมิเอะผิด หลังจากนั้นมิเอะก็ขอร้องให้โคมุระทำสิ่งที่อาจดูแปลกสักหน่อย

แม้ว่าพ่อแม่จะกำหนดเคอร์ฟิวไว้อย่างเข้มงวด แต่มิเอะก็ตกลงจะช่วยโคมุระเตรียมงานเทศกาลที่กำลังจะจัดขึ้นที่โรงเรียนจนถึงค่ำ

โคมุระครุ่นคิดถึงความฝันในอนาคต แต่หลังจากนั้น ก็รู้สึกว้าวุ่นจนไม่มีสมาธิในวิชาทำอาหารเมื่อเห็นมิเอะอยู่กลุ่มเดียวกับอาซุมะ หนุ่มเจ้าเสน่ห์

มิเอะบังเอิญเจอเพื่อนร่วมชั้นสมัยประถม แต่จำเขาไม่ได้ โคมุระจึงนึกสงสัยว่า วันหนึ่งเธอจะลืมเขาเหมือนกันไหม