ภพเธอ

“ณคุณ” หนุ่มนักศึกษาเอกอิ้ง ผู้เกลียดประวัติศาสตร์ไทย เพิ่งฉลองวันเกิดอายุครบ ๒๐ ปี ตลอดวันที่ควรจะเป็นวันดี ๆ เขาพบกับเรื่องซวยนานัปการ “ธีร์” เพื่อนสนิทจอมกวน และ “ปัณณ์” น้องรหัสผู้แสนดี รีบเสนอที่จะพา “ณคุณ” ไปหาแม่หมอรัตติกาลหมอดูแอลจีบีทีชื่อดัง แม่หมอแนะนำให้เขารีบกลับบ้านที่อยุธยา “ณคุณ” ไม่เชื่อคำทำนายนี้ แต่เขาก็ฝืนชะตาไม่ไหว เมื่อเกิดเหตุร้ายรุนแรงจนเกือบเอาชีวิตไม่รอด เขาจำใจลองทำตามคำแนะนำแม่หมอรีบกลับมาหาแม่ที่อยุธยา ขณะนั่งชิว ๆ ที่บ้าน ดริ้งค์เอาฟิลจนเดินเมาออกไปที่สวนมะม่วงของแม่ เขาเห็นดาวตกสว่างจ้าบนฟากฟ้าแล้วก็สลบวูบไป เมื่อ “ณคุณ” ฟื้นขึ้นมา เขาพบว่าตัวเองนอนอยู่ในสวน รอบตัวเต็มไปด้วยคนแต่งตัวชุดไทยโบราณ ทุกคนเรียกเขาว่า ’เกล้า‘ และตอนนั้นเองผู้ชายมาดนิ่งแต่ดูมีออร่าของคนมียศถาบรรดาศักดิ์ สั่งให้กลุ่มคนที่แต่งตัวเหมือนบ่าวไพร่จากกองถ่ายซีรีส์พีเรียดกรูกันมาจับตัวเขา “ณคุณ” วิ่งหนีหัวซุกหัวซุน พยายามหาเหตุผลว่าเรื่องราวแปลก ๆ กลุ่มคนโบราณและ ผู้ชายผิวเข้ม มาดนิ่ง ที่ทุกคน เรียกว่า “ท่านหมื่นภพ” คนที่สั่งให้รุมจับตัวเขา ทำแบบนี้ด้วยจุดประสงค์ร้ายหรือดีกันแน่

“หมื่นภพ” กระโดดลงน้ำไปช่วย “ณคุณ” ด้วยความเป็นห่วง พอขึ้นจากน้ำก็เช็ดตัวดูแลอย่างดีพร้อมส่งสายตาอบอุ่นแปลก ๆ มาให้ แต่ก็จับเขาขังไว้ในเรือนไม่ยอมให้ออกไปไหน ต่อมา “ณคุณ” พบกับ “จอม” หมอยาหนุ่มที่หน้าเหมือน “ธีร์” เพื่อนรักยุคปัจจุบันของเขาทุกประการ และ “แก้ว” น้องชายที่คอยตามติด “หมอจอม” ที่หน้าเหมือน “ปัณณ์” รุ่นน้องคนสนิท ทั้ง 2 คน ไม่มีใครจำเขาได้และยังเรียกเขาว่า “เกล้า” แบบจริงจัง “ณคุณ” เริ่มยอมรับแล้วว่านี่ไม่ใช่การกลั่นแกล้ง ไม่ใช่กองถ่ายซีรีส์พีเรียด ความจริงมีเพียงหนึ่งเดียว..เขาข้ามภพมาในยุคอยุธยาจริง ๆ “ณคุณ” จำต้องยอมรับในโชคชะตาและสวมรอยเป็น “เกล้า” ไปก่อนเพื่อหาวิธีกลับชาติปัจจุบันให้ได้ ยิ่งไปกว่านั้น "ณคุณ" ได้รับคำสั่งล่าสุดจาก พระยาพิชัยภักดี และ คุณหญิงประยงค์ พ่อแม่ของ “ภพ” ที่ให้ “เกล้า” ย้ายขึ้นมาอยู่บนเรือนใหญ่ถือเป็นความกดดันครั้งใหม่ของ “ณคุณ” เขาจะสวมรอยเป็น “เกล้า” ใช้ชีวิตในเรือนใหญ่รอดหรือไม่ ติดตาม “ภพเธอ ตอนที่ ๒”

“ณคุณ” เริ่มฝันประหลาดเห็นภาพของขุนนางผู้หนึ่ง ชื่อ “หลวงปรีชาพิบาล” ที่ถูกพิพากษาโทษคดีทุจริตโกงบ้านเมือง เขาทั้งคุ้นทั้งแปลกใจราวกับว่าความทรงจำที่เป็นของตน “คุณหญิงประยงค์” พา “เกล้า” ไปทำบุญที่ตลาดท้ายวัด ซึ่งเขาพบกับแม่หมอรัตติกาลอีกครั้ง เธอจำเขาไม่ได้แต่ก็ทักว่า.. เขามาอยู่ ‘ผิดที่ ผิดกาล เพื่อแก้ผิดเป็นชอบ’ “ณคุณ” ตัดสินใจลุยสืบหาว่าเกิดเรื่องอะไรขึ้นกับชีวิต “เกล้า” ตัวจริงและตั้งใจไขปริศนาคดีทุจริตที่ครอบครัวของ “เกล้า” เข้าไปเกี่ยวพัน ด้วยหวังว่าถ้าทำสำเร็จจะได้วาร์ปกลับปัจจุบัน “ภพ” ทะเลาะกับ “เกล้า” เพราะไม่อยากให้เข้าไปพัวพันกับเรื่องยุ่ง ๆ ในอดีตอีก “เกล้า” ไม่พอใจที่ “ตาหมื่นหน้ามึน” เข้ามาก้าวก่าย แต่โกรธได้ไม่นานเพราะ “ภพ” มาง้ออย่างอบอุ่นราวกับเตาอั้งโล่! “เกล้า” รู้จาก “แก้ว” ว่า ก่อนเขาหายตัวจากเรือนไปครั้งที่แล้ว “เกล้า” ชอบไปเตร็ดเตร่อยู่แถวตลาดปากคลอง วิญญาณโคนันสิงร่างทันที “เกล้า” ชวน “ช่วย” บ่าวคนสนิทเข้าพื้นที่เตรียมไปหาเบาะแสแต่ดันไปมีเรื่องกับนักเลงแทน เรื่องราวจะชุลมุนวุ่นวายจนทำให้ “เกล้า” เจ็บตัวกลับเรือนหรือไม่

“เกล้า” ขัดขวางการทะเลาะวิวาทในตลาด และพบว่านักเลงที่สร้างเรื่องคือไอ้ “เชิด” และ “เชิด” ก็ดูร้อนรนแปลก ๆ เมื่อได้เจอเขา “หมื่นหาญ” พลตระเวนนายหนึ่งก็เข้ามาเคลียร์จบปัญหา และจับกุมตัว “ไอ้เชิด” ไปเพราะผู้หญิงที่มันเกี้ยวพาและจะลงมือทำร้ายคือ “วรรณา” ญาติของ “หมื่นหาญ” ที่เพิ่งเดินทางมาจากละโว้ “พี่ภพ” ตามมาเจอ และเปิดเผยว่า “หมื่นภพ” และ “หมื่นหาญ” เป็นเพื่อนร่วมงานกัน ทั้ง ๆ ที่ “ภพ” ไม่พอใจที่ “เกล้า” หนีมาเที่ยวกับบ่าวโดยไม่รอเขา แต่ “ภพ” กลับยอมตามใจพา “เกล้า” เข้าไปเปิดหูเปิดตาที่โรงน้ำชา ที่นั่น “เกล้า” พบ “อาไฉ่” และ “เถ้าแก่เม้ง” ผู้หลุดปากบอกว่า “เกล้า” ชอบมาเมาอาละวาดที่นี่ ทำให้เขาเริ่มสงสัยว่า “เกล้า” ตัวจริงเป็นคนยังไงแน่ “เกล้า” พบกับแม่หมอที่เรือนอีกครั้ง เธอพยายามสื่อสารบางอย่างจนทำให้ “เกล้า” เสียใจจนน้ำตาไหลโดยไม่รู้ตัว “ภพ” มาเห็นก็เป็นห่วง “เกล้า” ไล่แม่หมอออกไป และพา “เกล้า” ไปในที่แห่งหนึ่งซึ่งเป็นสถานที่แห่งความทรงจำของทั้งคู่ “ภพ” บอก “เกล้า” ว่าเขาจะไม่ปล่อย “เกล้า” ไปไหนอีกแล้ว ทำให้ “เกล้า” เริ่มสับสนในความรู้สึกที่เขามีให้ “พี่หมื่นหน้าตึง” ว่ามันค

เมื่อ “เกล้า” รู้ความจริงว่า “แม่วรรณา” คือหญิงที่ผู้ใหญ่หมายมั่นให้ “หมื่นภพ” หัวใจของเขาก็เริ่มสั่นคลอนด้วยความรู้สึกแปลกประหลาดที่อธิบายไม่ถูก เขาพยายามกดมันไว้ และค่อย ๆ ถอยห่างจากพี่หมื่น ทว่า “ภพ” กลับเป็นฝ่ายชวนเขาไปเรียนพายเรือและตัดสินใจทำบางอย่างที่เสี่ยงเกินคาด เพื่อทดสอบหัวใจของ “เกล้า” วันนึงระหว่างไปดู "หมื่นภพ" ซ้อมฟันดาบกับ “จอม” เกล้าสังเกตเห็นว่า “แก้ว” คอยตามตื๊อ “จอม” อย่างหนัก ต่างจากความสัมพันธ์ในโลกปัจจุบันอย่างสิ้นเชิง และเมื่อ “หมื่นภพ” ชวนเขาลองฟันดาบด้วยกัน ภาพนิมิตอันน่าสยดสยองก็แล่นเข้ามาในหัวเป็นภาพที่ “เกล้า” ตัวจริงถูกฆาตกรรมอย่างโหดเหี้ยม จากความหวาดผวา กลายเป็นแรงผลักดันให้ “เกล้า” ค้นหาความจริง ภารกิจสืบหาตัวคนร้ายจึงเริ่มต้นขึ้น “เกล้า” แอบขโมยเรือพายไปหาเบาะแสที่โรงน้ำชา ที่นี่เขาได้พบกับ “พิม” นางคณิกาตัวท็อป ผู้กุมเบาะแสสำคัญที่อาจไขปริศนานี้ได้

“หมื่นภพ” งอน “เกล้า” ที่หนีไปโรงรับชำเราบุรุษโดยไม่บอกกล่าว และตากฝนรอจนล้มป่วย “เกล้า” ตั้งใจจะเข้าไปเยี่ยมที่ห้อง แต่ถูกบ่าวไพร่ห้ามไว้ตามคำสั่งของ “หมื่นภพ” ครั้นเมื่อ “เกล้า” ป่วยเสียเอง แม้ “หมื่นภพ” จะยังไม่หายดี ก็ยังฝืนกายเข้ามาดูแล คอยเช็ดตัวให้อย่างใกล้ชิด ด้วยความห่วงใยอันลึกซึ้ง “หมอจอม” กับ “แก้ว” ทะเลาะกันอีกครั้ง “แก้ว” มาปรึกษา “เกล้า” เขาจึงแนะนำให้ “แก้ว” หันกลับมารักและเห็นคุณค่าในตัวเองให้มากขึ้น “เกล้า – แก้ว” ไปเที่ยวงานสงกรานต์ที่วัด และได้พบ “หมื่นภพ - หมอจอม” กำลังถูกรดน้ำขอพร “เกล้า” เตรียมประดิษฐ์อุปกรณ์พิเศษไว้เล่นน้ำสงกรานต์กับ “พี่หมื่น” และชาวอยุธยา ส่วน “แก้ว” เองก็อยากร่วมเล่นน้ำกับ “หมอจอม” แต่กลับถูกไล่ เพราะกังวลสายตาผู้คนรอบข้าง ด้วยความน้อยใจถึงขีดสุด “แก้ว” จึงเริ่มคิดตัดใจจาก “หมอจอม” เมื่อกลับจากงานสงกรานต์ “เกล้า” ฝันร้ายถึงเหตุการณ์ที่ถูกฆ่าอีกครั้ง เขาสะดุ้งตื่นร้องลั่นเรือน จน “หมื่นภพ” ต้องมาปลอบ พร้อมเอ่ยชวน “เกล้า” ไปนอนที่ห้องของตนเอง